Ramazan DEVECİ
Ramazan DEVECİ
Giriş Tarihi : 01-07-2017 18:01

İktidarın Dayanılmaz Cazibesi ve İslamcılardaki Değişim..

İslamcı düşüncede tevhidi gerçekliğin ışığında başladı yürüyüşümüz. Vahyin kılavuzluğu altında verdiğimiz mücadelede, insanları vahiyle buluşturmaya çalışırken geleneksel İslami anlayışları eleştiriyor, devletçiliğe, milliyetçiliğe ve mezhepçiliğe karşı çıkıyorduk.

Geleneksel İslami anlayışlar; necip Türk milletinin, binlerce yıldır İslam’ın bayraktarlığını yaptığını, bayrağın düştüğü yerden ayağa kalkacağını söylerken, İslam aleminin liderinin Türkiye olacağını da ifade ediyorlardı.

Bizler tevhidi Müslüman’dık, vahiy hiçbir kavme ayrıcalık tanımıyor, bütün kavimleri Allah’ın ayeti olarak nitelendiriyordu. Onun için böylesi milliyetçilik kokan sözlerden sakınılması gerekiyordu.  Ümmetçi idik ve İslam birliğini savunuyorduk. Irkı, rengi, mezhebi ne olursa olsun tüm dünya Müslümanları kardeşti. İslam dünyasına hangi kavmin önderlik edeceğinin bir önemi yoktu bizim için. Müslümanların kardeşliği ve vahdeti esastı çünkü.

İslam’ın esası tevhid ve adaletti. Maide-8 ve Nisa-135 esasına göre her türlü adaletsizliğe ‘ama’sız karşı çıkar, Osmanlı döneminin kardeş katli fetvasını eleştirirdik. Devletin bekası için masum çocukların hatta bebeklerin öldürülmesinin İslami bir izahı olamazdı. Muaviye’nin maslahatçı mantığını değil İmam Ali’nin adaleti esas alan tavrını savunurduk. Çünkü bizim için esas olan devlet değil insandı. İnsan için öncelikli olan adaletti. Onun için İmam Ali “Devletin dini adalettir” demişti.

Özgürlükçü idik, sadece kendimiz için değil herkes için düşünce ve inanç özgürlüğü isterdik. Her insanın can, mal, akıl, nesil ve din güvenliği sağlanmalı, bunun için düşünce özgürlüğü olmalı idi. Özgürlükçü düşüncenin ölçüsü ise muhalif düşünceye karşı ortaya koyduğumuz tavırdır. 28 Şubat sürecinde dindar insanlara baskının üst seviyeye çıktığı dönemlerde, İslamcı olmadıkları, seküler ve liberal anlayışa sahip oldukları halde dindar insanlara yapılan baskılara karşı çıkan aydınları çok sevmiştik. Onların yazdıklarını hararetle okur paylaşırdık. Ama ne yazık ki İslamcı aydınlar bugün mağdur olan bu aydınlara sahip çıkmayı bırak İslamcı kesimin abisi sayılan Ali Bulaç’ın mağduriyetini bile savunmadılar, savunamadılar. Özgürlük anlayışımıza da ‘ama’lı izahlar getirmeye başlamıştık. Özgürlüğü kendimiz söz konusu olunca savunuyormuşuz demek ki.

Kudüs’ün özgürlüğü ve Filistin davası bizim için çok önemli idi. İslam ülkelerinin işgalci İsrail ile ilişkiye girmesini eleştirir, tüm İslam ülkelerinin bu işgalci gayrı meşru devlet ile ticaret dahil hiçbir ilişkiye girmemesi gerektiğini savunurduk.

Milli görüş geleneğinden gelen ve İslamcı diye nitelendirilen Ak Parti’nin iktidara gelmesi ile iktidarın cazibesi ile tanıştık.

Ak Parti iktidarı iyi niyetle, hayırlı çalışmalara katkı sunmak için İslamcı sivil toplum kuruluşlarının önünü açmış, onlara her türlü imkânı sunmuştu. İslamcı STK’lara dernek binaları, yurtlar veriliyor, projeleri destekleniyordu.  Devlet imkânı ile tanışan, yeni yeni güzel binalara sahip olan İslamcı STK’lar iktidarın bu dayanılmaz cazibesine kapılmış, iyice devletçi bir çizgiye kaymışlardı. İslamcı STK’lar olmuştu DTK. Sivil toplum kuruluşlarının yerini Devlet toplum kuruluşları almıştı. Nasıl almasın ki. Bütün sivil toplum kuruluşları iktidardan yeni yerler alma, yurtlara sahip olma derdine düşmüştü.

Ak Parti kendisini muhafazakâr demokrat olarak nitelendirmiş, Avrupa Birliği’ni kendisine hedef seçerek daha çok demokrasi, daha çok özgürlük söylemleri ile birçok seküler ve liberal düşünceli insanın da desteklediği bir parti olmuştu. Sosyal devlet politikasını çok iyi uygulayan ve yaptığı hizmetlerle geniş halk kitlesinin desteğini alan Ak Parti, çok partili dönemin on beş yıldır kesintisiz iktidarda kalmayı başaran tek partisi idi.

2011 yılına kadar dış politikada komşularla sıfır sorun, azami iş birliği politikasını çok iyi uygulayan ve çokta başarılı olan Ak Parti iktidarı, 2011 yılından sonra, Suriye politikasındaki yanlışların tüm dış politikaya hâkim olması ile daha milli ve mezhepçi bir söylem kullanmaya başladı.

15 Temmuz hain FETÖ darbesinin sonrasında başlayan, FETÖ ile mücadele sürecinde, adalet noktasında gerekli hassasiyet ne yazık ki gösterilmedi. Sayın Cumhurbaşkanın tasnifi ile bu yapının üstü ihanet, ortası ticaret, tabanı ibadet ehli insanlardan oluşuyordu. İbadet olarak nitelendirilen bu kesim cezalandırılırken suçun şahsiliğinin unutulmaması, suça bizatihi bulaşmamış ibadet ehli insanların mağdur edilmemesi gerekiyordu. Ama bu noktada gerekli hassasiyet gösterilmediği gibi, bu ibadet ehli insanlarla birlikte bu FETÖ yapısı ile hiç alakası olmayan insanlar bile cezalandırılmıştı.

İslamcılar bu adaletsizlikleri ‘ama’larla izah ediyorlardı. Adaleti değil maslahatı tercih etmişlerdi. İşgalci İsrail ile ilişkilerin normalleşmesini bile eleştiri konusu yapmıyor, işgalci ile sürekli artan ticareti izah etmenin derdine düşüyorlardı. Başörtüsü sorunu bitmiş; İslamcılar devletle barışmakla kalmamış, iyice devletçileşmişlerdi.

Artık İslamcıların söyleminde Türkiye son kale idi. İslam aleminin son umudu idi. İslam dünyasına bizden başka sahip çıkan yoktu. Artık Türklüğümüzle övünebilir rahatlıkla ‘Ne mutlu Türküm diyene’ diyebilirdik.

Abdulaziz Tantik, bir zamanlar Ak Parti’nin İslamcı bir muhalefete ihtiyacı var demişti. Abdulaziz abi böyle diyordu ama İslamcıların muhalefet etmek gibi bir niyeti yoktu. İktidarın her yaptığını meşrulaştırıyor, iktidarın nimetlerinden faydalandıkça daha fazla savruluyorlardı. İslamcılar artık milliyetçi ve mezhepçi bir söylemin savunucusu olmuştu. Toplumda Şii düşmanlığını yaygınlaştırmak için yalan haber bile yapmaktan sakınmıyorlardı.

Mezhep üzerinden kurulan haber doğru bile olsa toplumlarda mezhep düşmanlığını arttırıyordu. Bunun için haberlerde mezhep dilinin kullanılmaması gerekiyordu. Kaldı ki ciddi bir Alevi nüfusa sahip olan ülkemizin birliği ve bütünlüğü için bile olsa bu dilden sakınmak gerekiyordu. Dün her türlü mezhepçiliğe karşı çıkan İslamcılar bugün yalan haberlerle mezhep kışkırtıcılığı yapıyorlardı.

İslamcılar dün birlikte oldukları, milliyetçi ve mezhepçi söylemi eleştiren insanları yerlileşmemekle, Filistin ve Bosna’dan fırsat bulup, Türkiyelileşmemekle suçluyorlardı. Hatta suçlamakla kalmıyor dün aynı düşüncede oldukları bu insanları çok sert söylemlerle eleştirebiliyorlardı. Milliyetçi söylemin yeni adı ‘yerlileşmek’ olmuştu.

Unutmayalım ki milliyetçi ve mezhepçi bir dil bu toplumu ayrıştırır. Al-i İmran-103 orada olduğu sürece İslam adına böyle bir dil kullanmamalıyız. Kaldı ki ülkemizin birliği ve bütünlüğünü düşünüyorsak da böyle bir dilden sakınmamız gerekiyor.

İktidarın İşgalci İsrail ile ilişkileri normalleştirmesi, ticareti arttırması, büyük şeytan Amerika’nın Suriye’ye askeri müdahalesini alkışlaması eleştirildiğinde, ne alakası varsa İran’ın Suriye politikasındaki yanlışları dile getiriliyordu. Sanki İran’ın Suriye politikasındaki ve Rusya ile ilişkilerindeki yanlışları, Türkiye’nin İsrail ve ABD ilişkilerine meşruiyet kazandırıyordu. 

İsmail Kılıçaslan Yeni Şafak Gazetesi’nde yayımlanan bir yazısında[1] işgalci İsrail’in barıştan anlamadığını İsrail’in anladığı tek dilin direniş olduğunu yazıyor ama ilginçtir aynı yazının devamında Türkiye- İsrail anlaşmasını övecek cümleler kuruyordu.

Esasen iktidarın yanlışlarında belki de siyasilerden fazla iktidarın her yaptığına kılıf bulma derdindeki İslamcı aydın, entelektüel ve alimler suçlu idi. Onlar gerekli uyarıyı yapabilselerdi, belki de siyasiler zaman zaman itiraf etmek zorunda kaldıkları yanlışları yapmayacaklardı. Reel politika siyasileri bazı yanlış tavırlara sürükleyebilir; işte tam da bu noktada onları uyaracak gerçek dostlarının olması gerekiyor. İşte Üstad Atasoy Müftüoğlu’nun “İktidarın doğrularını değil iktidara doğruları söyleyecek insanlara ihtiyaç vardır” sözü tam da bu gerçeği dile getiriyordu.

İslamcılar iktidarın doğrularını bırak yanlışlarına kılıf bulma derdinde oldukları için iktidara doğruları söylemek gibi bir dertleri yoktu.

Esasen bu tavır Ak Parti iktidarına iyilik değildi. Şayet İslamcı aydın, entelektüel ve alimler iktidara yerinde uyarılar yapabilselerdi, Suriye politikasında iktidarı yanlış yönlendirmeselerdi, sayın Numan Kurtulmuş Bey’in de ifade ettiği, Suriye politikasındaki yanlışlar vaktinde görülecek, Suriye sorununun başımıza açtığı birçok problemle uğraşmak zorunda kalmayacaktık.

Yine İslamcı aydın, entelektüel ve alimler adalet ve özgürlükler noktasında doğru uyarılar yapabilselerdi, belki bu kadar mağdur kitlesi oluşmayacak, toplumdaki adalet duygusu zedelenmeyecek ve referandumda belki de yüzde 60 civarında evet oyu çıkacaktı.

İslamcı aydın, entelektüel ve alimlerden benim isteğim, Ak Parti iktidarını yıpratacak bir muhalefet değil, uyarıcı ve doğruya yönlendirici bir dil geliştirmeleridir. Ak Parti’ye böylesi bir dille daha faydalı olurlar.

Adaletin ve özgürlüklerin sesi olunmalı, İslami düşüncenin yıpranmasına meydan verilmemelidir. Adaletsizlikleri ‘ama’larla izah etmeye kalkarsak iktidarla birlikte İslami düşünce de yıpranmaktadır.  Ne yazık ki İslami düşünce yıpranıyor ve İslami hassasiyeti olan bir iktidar döneminde gençlik deizme yöneliyor. Geçenlerde Karar Gazetesi’nde Mustafa Öztürk gençliğin deizme yöneldiğine dikkat çekiyor.[2]  İktidarın cazibesine kapılmış bu İslami yapılar güzel bir görüntü vermemektedir doğrusu. Başörtüsünün yasaklandığı 28 Şubat sürecinde sürekli yeni örtünen insanları konuşurken, başörtüsünün bütün kurumlarda serbest olduğu ve başörtülü bakanların olduğu bu dönemde başını açanları konuşuyorsak bir şeyleri yanlış yapıyoruz demektir.

NELER SÖYLENDİ?
@
Ramazan DEVECİ

Ramazan DEVECİ

DİĞER YAZILARI Müslüman Ahlak İlişkisi ve Riya, İhlas Arasına Sıkışan Amellerimiz .. 07-07-2020 16:43 Filistin’e Sadece Türkiye mi Sahip Çıkıyor? 01-06-2020 13:19 Amerika’ya Karşı Olmak, Küresel Adalet Mücadelesi Vermektir… 08-05-2020 07:53 Adalet İçin Mücadele Örneği: Hılfu’l-Fudûl… 07-03-2020 13:16 41. Yılında İran İslam Devrimi: Başarıları Ve Başarısızlıkları? 03-02-2020 08:40 Cemaatten PY'ya, PY'dan Terör Örgütüne FETÖ, FETÖ Mücadelesinde Yapılan Adaletsizlikler 20-01-2020 08:43 Türkiye’de Dindarlaşma Niye Azalıyor… 17-12-2019 08:53 Takva Adalet Sahibi Olmak, Adalet Mücadelesi Vermektir.. 21-10-2019 08:10 Nijerya İslami Hareketi ve Şeyh İbrahim Zakzaki… 17-07-2019 18:16 Şehitlerin Mesajı: Tevhid- Adalet- Vahdet- Özgürlük- Kudüs 04-05-2019 00:08 31 Mart seçimlerinin düşündürdükleri… 15-04-2019 05:35 İmam Humeyni Düşüncesinde ve İslam Devrimi'nin 40 Yıllık Sürecinde İslami Vahdet 06-03-2019 08:20 Doğum Günü ve Ölüm Günü... 22-01-2019 00:13 Kadın Sorunu Mu, Erkek Sorunu Mu? 17-12-2018 12:25 Günümüzün Kerbela’sı Yemen’in Serencamı ve Ümmetin Duyarsızlığı… 10-10-2018 06:56 Hz. Osman’ın Kanı Üzerinden, Hz. Ali’den İstenen Adalet mi, Yoksa Adaletsizlik mi? 05-09-2018 21:24 Ak Parti ve 24 Haziran Seçimleri... 03-07-2018 21:52 ‘Türkiye- ABD İlişkilerinin Psikolojisi’ Kitabı ve Büyük Şeytan Amerika’yı Tanımak… 28-05-2018 13:03 Erzincan İzlenimleri Erzincan Candır…. 28-04-2018 00:09 Bize de Ali’nin yalnızlığı düştü… 16-03-2018 09:59 Piri Aşk’ın, Davası Devrimden Özgür Kudüs’e… 09-02-2018 15:21 Üstad Bediüzzaman’ı ve Risale-i Nur’ları Doğru Anlamak… 15-01-2018 00:46 Kudüs İçin ne Yapmak gerekiyor, Kudüs eylemleri Müslümanların gazını mı alıyor? 21-12-2017 19:52 Yalnız Devrimciler Ali ve Ebuzer 11-11-2017 09:57 Ümmetin Dirilişi ve Direnişi Kudüs’ten Geçer… 01-10-2017 00:07 Kurban Yaklaşırken, İbrahim’in İmtihanına Hazır Mıyız? 24-08-2017 10:33 Hz. Ali Örnekliğinde: Tevhid, Adalet ve Vahdet 06-08-2017 15:09 15 Temmuz Darbe Girişiminin Düşündürdükleri… 14-07-2017 17:57 İktidarın Dayanılmaz Cazibesi ve İslamcılardaki Değişim.. 01-07-2017 18:01 İyi olmak kolaydır zor olan adil olmaktır…. 12-06-2017 00:43 Devletin Dini adalettir, dinin devleti de özgürlüktür... 17-05-2017 08:49 Emperyalizm ve Sömürgecilik Karşısında İnsanlığa Umut Olmak… 08-04-2017 22:55 İmam Ali ve Nefsini Tanımak… 03-03-2017 08:28 Şubat Ayı Şahadet Ayıdır; Şahadet Kudüs’tür…. 04-02-2017 22:33 İnsanı Tanımak mı Zor Yoksa Anlamak mı? 01-01-2017 07:23 Aşk Yolculuğu Kerbela... 04-10-2016 08:47 Kuran’da Sevgi ve Aşk.. 17-09-2016 22:56 Ali’nin Adaleti, Muaviye’nin Maslahatçılığı… 04-08-2016 10:09 Medeniyet ve Modernizm Üzerine ….. 08-07-2016 11:50 Ramazan Ayı Kuran Ayı… 06-06-2016 08:55 İmamı Azam Ebu Hanife’nin Siyasi Mücadelesi... 18-05-2016 09:27 İmamı Azam Ebu Hanife… 06-05-2016 00:02 Müslümanların Kardeşliği ve Vahdet 01-02-2016 00:01 Çağdaş Medrese; İslami Değerler Akademisi… 01-01-2016 00:26 İslami Mücadelede Metot 01-12-2015 10:45 Ebul Fazl Abbas; Kerbela’nın Yiğit Savaşçısı 23-10-2015 00:04 Mustafa İslamoğlu hoca ve Uydurulmuş din-İndirilmiş din söylemi… 09-10-2015 00:01 Ak saçlı bilge: Atasoy Müftüoğlu 12-08-2015 19:00 İran Gezi Notları 30-06-2015 18:28 Miraç, Namaz ve Kudüs 15-05-2015 08:17 Aşka ve Sevgiye Dair 06-04-2015 08:22 Kuran'da Müslüman 28-01-2015 22:27 Fıtratın İlahi Yanı; Kamil İnsan Olmak 25-12-2014 10:37 Hz. Zeynep; Babasının Süsü…. 24-11-2014 09:00 Kerbela ve Kuran 25-10-2014 06:31 Kurbanda İbrahim’ce Bir Duruş… 26-09-2014 05:52 Kudüs, İslahiye Ve İstanbul 23-08-2014 06:06 Kuran Rehberliğinde Huriyi Doğru Anlamak 11-08-2014 19:36 Kudüs Sevdamız Aşkımız Hayalimiz Bizim. 25-07-2014 00:59 Bireysellik Ve Bencillik 23-06-2014 04:57 Hayat Sigortamı Annemi Kaybettim 07-04-2014 00:06 Dostluk Üzerine 25-03-2014 00:02 Nisa Suresi Tevhid Adalet ve Kadın 03-03-2014 07:51 Dünya Sevgisi ya da Dünyevileşme 02-02-2014 11:01 Kadınlardan Yönetici Olur mu? 21-12-2013 08:34 Oruç Tutmak İhram Giymek Gibidir 29-09-2013 07:06 Annem.... 01-08-2013 07:03 Müslümanların Suriye İmtihanı 19-04-2012 07:08 Hz. Fatıma Timsali Bir Anne ve Onun Çocuk Eğitimi 25-06-2013 07:09 Bebeğini Özleyen Anne 28-05-2013 07:10
Gazete Manşetleri
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA
tempobet