Ümmiye Yılmaz
Ümmiye Yılmaz
Giriş Tarihi : 06-07-2020 20:41

Martılar Ve Gökyüzü

Uzun zamandır martıların seslerini duymadığımı anımsıyorum.

Deniz aslında öyle bize yakın ki ve onları her zaman görmek öyle mümkün ki. Oysa gereksiz ertelemeler hep güzel şeylerden bizi uzaklaştırıyorlar.

Onların beyaz kanatlarında süzülen özgürlüklerini kıskanıyorum. Gökyüzünde salınırken birbirlerine yaptıkları şakaları izlemekten hoşlanıyorum.

Kısacası seviyorum denizi ve martıları...

Birkaç adım ötede ise her zamanki simitçi var. Simitlerin buharı cam kasalı dolabını çoktan buğuya boğmuş. Anlaşılıyor ki halen sıcaklar. Elimde tuttuğum bozuk parayı ona uzatıyorum. Bana beyaz bir kâğıda hızlıca bir simit sarıyor.

Minik bir ısırıkla yemeye başladığım simitleri bir yandan bana yaklaşan martılardan kaçırmaya çalışıyorum.

Çok zaman olmuştu deniz fenerine doğru koşmayalı. Etrafta Kimsecikler yok. Hava serin, deniz dalgalı yoksa fırtınayla karışık yağmur mu çiselemeye başladı demeliyim.

Ufak ufakta hava çehresini karartmaya başladı. Morali bozulmaya başlayan bir insan suretine büründü. Martıların demek bu kadar gürültü çıkarmaya başlamalarının sebebi de buymuş. Havanın nem yükünü bırakma habercisiymişler.

Hep merak etmişimdir. Hava bozduğunda martılar nereye sığınıyorlar. Sanırım limanların kuytu köşelerine olsa gerek! Başka zaten neresi kalıyor ki?

Ne tuhaf biz insanlar da onlara benziyoruz. Canımızın yandığında içimizde kopan fırtınalar var. Hayatımızda kimsenin bilmediği fırtınaları bazen yaşıyoruz. Sığındığımız limanlarda sakladığımız ruhlarımızı başka kimseler görmüyorlar.

Aynı martılar gibi...

Yol uzun, hava bozuk geriye dönüyorum. Eve doğru yol almaya başlıyorum. Sanırım bir dolmuşa binmeliyim. Yağmurunda güzelliğini içime çekiyorum. Gökyüzünün gözyaşlarının yüzüme değmesinden mutlu oluyorum. Sanırım gökyüzü de biz insanlara benziyor.

Ağlarken bugün fazla içli olsa gerek. Gök gürültüsü ise saklanan hıçkırıkları anımsatıyor. Sicim şeklinde boşalıyor. Aynı biz insanların gözyaşları gibi... Arkama bakmıyorum hızlıca yolumda ilerlerken, yavaş yürümüyorum.

Bunu zaten oldum olası hiç sevmedim.

Etraftaki dükkânların renkli ışıkları akşamında artık habercisiler. Dik bir yokuşla martıların son görüntülerini anımsıyorum ve gülümsüyorum.

Düşünürken karşıma bakıyorum. Evin kapısına gelmişim bile!

Yağmur deniz ve martılar her zaman güzel.

Dostça kalın.

 

NELER SÖYLENDİ?
@
Ümmiye Yılmaz

Ümmiye Yılmaz

DİĞER YAZILARI Kişilik ve Sınırlandırılmış Hayatlar... 09-09-2021 07:20 Deli kızın türküsü kaplamış dünya denen melun meydanı... 17-07-2021 22:39 Adam Kadını Çok Sevdi Kadın Onun Cenneti İdi… 21-06-2021 08:50 Dört Duvar Arasında, Hayatta Bazen... 27-05-2021 07:05 En Sonunda Çiçekler Açtık... 06-05-2021 08:23 Oyuncak Bebek... 18-04-2021 09:49 En Sonunda Çiçekler Açtık 05-04-2021 15:46 Ben O Yarayı Sevdim... 26-02-2021 23:33 Baktım ki Sevecek Kimse Yok, Bende Yalnızlığı Sevdim... 12-02-2021 06:55 Uçurtmanın Kanadına Taktım Seni! 30-11-2020 09:31 Ne Büyüğüm Anne Ne De Küçük Kalabiliyorum… 08-09-2020 17:29 Martılar Ve Gökyüzü 06-07-2020 20:41 Aşkın Görünmeyen Hali.. 13-05-2020 22:01 Bana Bir Masal Anlat Baba... 08-05-2020 07:13 Siz hiç beni ağlamadı mı? Üzülmedi mi sanıyorsunuz? 17-04-2020 09:17 8 Mart Dünya Kadınlar Günü 07-03-2020 13:34 Annem Cennetden Düşmüş… 05-02-2020 11:33 Allah Bizi Affetsin… 07-03-2019 07:29 Ben ‘Dön!’ Desem de Sen Artık Dönme! 25-01-2019 09:53 Yeni Nesildeki Tablet Köleliği… 12-12-2018 23:01 Kurban İbrahimce Bir Adanış, İsmailce Bir Teslimiyettir... 09-08-2018 07:27 Bir Hayır Geleneği, Son Zimem Defteri... 17-05-2018 05:45 Peki, Biz Hangi Ara Duygu Körü Olduk? 16-02-2018 07:23 Gerçek Vatanseverler… 25-01-2018 16:03 Kudüs Nasıl Kaybedildi? 16-12-2017 09:30 Hem Zehir Hem Bal… 25-10-2017 16:37 Hazırı Seviyoruz… 14-08-2017 20:35 Müfredata Adab-I Muaşeret Dersi Konulmalı 31-07-2017 09:07 Kaybolan Vicdanımız! 10-07-2017 22:54 Tecrübeymiş Bizi Büyüten... 19-05-2017 15:48 Terketmeyen En Çok Seven! 04-05-2017 23:10
Gazete Manşetleri
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA