ŞİİR
Giriş Tarihi : 09-06-2021 19:30   Güncelleme : 18-06-2021 08:37

Zeynep Kılıç Yazdı: Eray Çakın ve Benzerlerine….

Zeynep Kılıç Yazdı: Eray Çakın ve Benzerlerine….

İzin vermiyorlar güneşe bakmamıza,

Bir parkta oturmamıza,

Ve hakkında konuşamadığımız,

Travmalarımızı atlatmamıza…

 

Göz hapsindeyiz

Duvarların, kapıların

Ve hayatı bize zehir etmekle mağrur olanların.

Yorgunum…

Acılarımın içinde tekrar tekrar yoğrulmaktan.

Yine de bir parkta otursak

Ve görmek istesen yaralarımı

Gösterirdim.

Çelme taktılar derdim,

Kendim olmak adına attığım ilk adımlara

Uzun yolu yürüdüğümü söylerdim.

 

Başımı açtığım okul kapısını görmemek için

Bunu daha önce kimseye söyleyemedim

Başımızı içerde/lavaboda açmamıza izin vermeyen

O okul müdüründen ve eşinin

Ak parti kadın kolları ilçe başkanı olmasından da bahsederdim

 

Başlardım buradan

Sonra bana dair ilk sözümün

Kamusal alanda yasak olmasından

Kamusal alan deyince hala ürkmemden

Doktorların, öğretmenlerin ve askerlerin

Hizmetten evvel aşağılanma demek olmasından…

 

Dindarından sekülerine

İspat etmemi beklemelerinden

Aptal ve cahil olmadığımı

Bunu yazsam ve okusa biri

Kimse üzerine almayacak

Düzelmiyor hiçbir şey

Ben yine de varım ve buradayım

Öyle diyor ya bir yazar

Kara çarşaf giydirseler de gitmeyeceğim

Bir vehmin yasını tutmaktan vazgeçmediler

Oysa geçmişim ve şimdim için

Gerçekler için konuşamıyorum

Ama buradayım işte buradayım….

 

Başımı açtınız ve gitmedim, gitmeyeceğim

Biliyorum neden suç bu

Çünkü bazı gerçekleri hatırlatıyorum

Geçmişte kalması umulan

Size bu yüzden geçmişten gelen

bir hortlak gibi görünüyorum

Artık gözlüklerinizi çıkarsanız

Bakın ben buradayım varım

Ne kamusaldan menle

Ne ikna odalarıyla

Yok olmuyorum

Bir parkta otursak

Ve dinlemek istesen beni

Görmeye tahammül edememek yerine

Sana anlatırdım

Tüm yaralarıma rağmen

Tüm hırsını yumruklarla

Gözlerime vurmadan evvel…