Ölümsüzsün Sevgilim....
Eda Bildek

Ölümsüzsün Sevgilim....

Kirpiklerimin ucundan havalanırken yağmurlar gönlüm incinmesin diye kalbini köprü yapıyor bulutlar. O vakit yaşamak ne kadar güzel geliyor. Ağacın yaslı gövdesinden savrulan yaprağı avuçlarıyla toprağın kalbine bırakan rüzgârın ellerini hissedince nasıl da merhametli geliyor kâinat. Oysa insanlar öyle mi, bir buz dağı oturmuş sanki kalplerine. Tahtadan bir tabutun kalbine yatırıyorlar, bir vakit sımsıcak damarlarından hayat belirtisi taşıyan kıpkırmızı kanların dolaştığı insanları. Sonra bırakıp gidiyorlar üzerlerine toprak saçarak… Yasını tutmaktan bile acizler yaşarken yücelttikleri isimlerin.

Oysa sevilenin yası bakidir, ta ki cennetin bahtında buluşana dek.

İnsanın hayatı garip bir ırmak gibi akıp gidiyor ellerinden. Oysa ölümsüzdür sevmek. Akıp gitmeyen, hissettikçe çoğalandır sevgi. Nereye dokunsa güzelleştirendir. Sevgi Hak’kın görünen aynasıdır. Şeffaf ve pürüzsüzdür.

İncitilmeye gelmeyen, muhafaza edilmesi ve her an beslenilmesi gerekendir. Yoksa kırılıverir aynalar.

Gecenin omzuna başımı yaslamam ve karanlıkla konuşmam hep bundandır. İçimde köklü bir sevgiyi taşımamdandır. Özlediğim tepelere bakıyorum dalgın ve kederli. Oysa umudum baki, yüzümü Allah’a dönüyorum, içimde ısmarlama dualarım. Ak ve kutlu…  İnsanlarla konuşuyorum. Özlediğim tepelere bakıyorum. Her tepe ben değil mi. Her toprak. Her insan. Her insan ben değil miyim. Her insan kendi sevgisini taşımıyor mu. O halde neden ilişkileri bir tek insanda toplamak.

Yüzümü kalbime eğiyorum, içimdesin dipdiri… Kim ile konuşsam bir parça senden sürüyorum. Bu yüzden aydınlanıyor dünya. Ölümsüzdür adın bende, Rahman ölümüz olasın diye kalbime sürdü yüzünü. Kalbimi ölümsüz olsun diye, sevgine sürdü.

Şimdi benim hayatım garip bir ırmak gibi hiç durmadan sana akıyor. Bir Kudüs’tür benim coğrafyamda adın. İşgal etmeye aday her kalbe direnişteyim. Bu suskun ve terkedilmiş vakitlerde adına barış güvercinleri uçuruyorum. Boş ve suskun yokluğunda, ah bir bilsen nice türküler yakıyorum. Bir parça yaşamak için adını zikrediyorum. Rahman biliyor, ona seni anlatıyorum. Ki, O kalbimin kadehine seni dolduruyor.

Tüm güzelliğin O’ndan bunu da ben biliyorum.

Ve şimdi sevgilim, gölgelerde oturdu senin güzelin ve uçuklaştı; neden onu yokluğa boyuyorsun?

 

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
Recai Yurdan: 28 Şubat ve FETÖ mağdurlarını gündemden düşürmemeliyiz...
Recai Yurdan: 28 Şubat ve FETÖ mağdurlarını gündemden düşürmemeliyiz...
Şehid Mustafa Çamran Yazdı: Ruhun İrfanla Yükselişi...
Şehid Mustafa Çamran Yazdı: Ruhun İrfanla Yükselişi...