Duasız Üşürmüş Yürekler
Hatice ATASOY

Duasız Üşürmüş Yürekler

Bir çarşamba akşamı tanışmıştık seninle. Bir başka sevmiştim, bir başka işlemişti sevgin yüreğime. Önce Kitabımızı öğrenecektik sonra da Peygamberimizin hayatını ne kadar taşıyabiliriz günümüze onun muhasebesini yapacaktık.

Okuyan, sorgulayan dostlarla birlikte bir şeyler yapmaya çalışmak bir ayrı güzeldi ayrı bir heyecan veriyordu. Sense sessizdin ilk günlerde ama siyah gözlerindeki umut ve çaba dikkatimi çekmişti bir acelen varmışçasına Kur’ana yönelmiştin. Üçüncü derste heceleyerek okuman hepimizi şaşırtmıştı doğrusu.

Ve bir akşam sen gelmeyince içimde bir şeyler koptu. Bir hata mı yaptım acaba diye gel-gitler yaşarken rahatsız dediler kanser olmuş ve hemen ameliyat olması gerekiyor… Yüreğime bir kor düştü ve acını tüm benliğimde doyasıya yaşadım bir an ve en serin gölgesi olana Alemlerin sahibine sığındım sana güç vermesi için.

Duydum ki duasız üşürmüş yürekler sen üşümeyesin, güzel yüzünde mahzunluk esintisi olmasın diye aşındırdım Rahmanın kapısını. Tüm sevdiklerimi arayarak dua etmelerini istedim. Kardeş olmak buydu sanırım!

Her gördüğümde gözlerinin taaa içine daldım, yokladım kederlerini. Umut gördüğümde rahatladım hüzün benliğini tutsak aldığında bende hüzünlendim …”Şüphesiz mü’minler bir vucüdun azaları gibidirler bir taraf hastalansa diğerleri yardıma koşar” hadisini en yoğun seninle yaşadım.

Bazen yanında olduğum zamanlar dalıyordun uzaklara çok uzaklara ölümü düşünüyordun biliyorum hala sana çok ihtiyaçları olan güzel çocukları. Senin yerine koyup kendimi senin pencerenden seyrediyordum dünyayı. Aldığın ilaçlar bedeninde ağır tahribatlar yaparken imanın nasıl sabra dönüştüğünü görmek ise inanılmaz mutluluğa dönüşüyordu bende.

Ne mutlu ki tevekkülünle bu karanlık çağlara umut muştusu veren bir duyarlılıkla karşıladın hastalığını. Başın dik ve onurlu bir savaşçı gibi. Seni umutsuz kılmayacak bir kimliği giydiren derin bir imani anlayışa sahipsin hamdolsun.

Seninle ayetlerin inişine bir kez daha şahit olduk “Siz iman ettik demekle sınanmadan hemen cennete girivereceğinizi sandınız” diyordu Allah. Tükenmiş bir umudun dönemlik heyecanların insanı değildin ki, yıkılmadın “Sabredenler ve Allahtan yana olmayı destur edinenler kurtuluşa ereceklerdir”

Rabbim arındırmak istedi seni, tertemiz kılmak istedi ve sen başkalarına şer gibi görünen kanserle yeniden dirilişi yaşamaya başladın. Rabbimin hikmetini tasavvur ettin her zorluğun arkasından mutlaka bir güzelliğin geleceğini biliyordun.

Bizler ağır başlı, sabırlı, ihlaslı ve canlı bir İslami hayatın çilesine adayız, güzel insan ve bilesin ki yaşamımız boyunca sınavlarımız hiç bitmeyecek…

Bilirsin zambaklar en ıssız yerlerde açar. Şakaklarına kar yağan karı rahmet bil ve ayaza dönüşmesine izin verme el ele verdiğimizde nice sarp yokuşları aşacağımıza inancın sonsuz olsun yeter ki koca okyanusta demir atma yalnızlığa, tüm ümitlerin bittiği yerde Nuh’un gemisini inşa eder çılgın denizin sularından duruluğa çıkarız Allah’ın izniyle…

Avuçlarımda duamsın çiçek çiçek açan. Gülümsediğim anlarda acaba o ne halde diye merak ettiğim diğer yanımsın, canımsın... Ve bir gün “ben kanseri yendim” diyeceğini ve nerde kalmıştık diyerek yarım bıraktığımız okumalarımıza devam edeceğimize olan inancımı diri tutuyor umutla, sabırla ve heyecanla o günü bekliyorum güzel insan Allah ellerini hiç ama hiç bırakmasın… Rabbim dua bekleyen tüm hastalara acil şifalar ihsan eylesin…
Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
Recai Yurdan: 28 Şubat ve FETÖ mağdurlarını gündemden düşürmemeliyiz...
Recai Yurdan: 28 Şubat ve FETÖ mağdurlarını gündemden düşürmemeliyiz...
Şehid Mustafa Çamran Yazdı: Ruhun İrfanla Yükselişi...
Şehid Mustafa Çamran Yazdı: Ruhun İrfanla Yükselişi...