istanbul escort

istanbul escort

kaçak iddaa kaçak bahis güvenilir bahis siteleri iddaa siteleri en iyi bahis siteleri illegal bahis en iyi canlı bahis siteleri casino siteleri canlı bahis siteleri ensobet üyelik bonus veren siteler

M. Yavuz Ay yazdı: 15 Temmuz’u 28 Şubat’a Meze Yapmak..

Müslüman Anadolu halkı, ülkeyi, Amerikancı darbeden ve askerî vesayet sisteminden çekip aldığında, çocuklarımızın geleceği için ümitlenmiştik. Kalkışmanın üzerinden geçen iki buçuk yıla yakın zaman zarfında Kıvrıkoğlu’nu haklı çıkaracak gelişmeler yaşanıyor.

M. Yavuz Ay yazdı: 15 Temmuz’u 28 Şubat’a Meze Yapmak..
M. Yavuz Ay yazdı: 15 Temmuz’u 28 Şubat’a Meze Yapmak.. Zehra

Eski Genelkurmay Başkanı Hüseyin Kıvrıkoğlu 28 Şubat bin yıl sürecek demişti. Encümen-i Daniş üyesi Kıvrıkoğlu’nun sözleri yadırganmış, AK Parti iktidarı döneminde, “on yıl bile sürmedi” yorumları yapılmıştı.

Müslüman Anadolu halkı, ülkeyi, Amerikancı darbeden ve askerî vesayet sisteminden çekip aldığında, çocuklarımızın geleceği için ümitlenmiştik. Kalkışmanın üzerinden geçen iki buçuk yıla yakın zaman zarfında Kıvrıkoğlu’nu haklı çıkaracak gelişmeler yaşanıyor.

Cepheleşme mantığı ile siperlerine çekilmiş, birbirine ateş eden taraflar, gerçeğin salt kendi yanlarında olduğundan eminler. Kişiler ve olaylar konuşulmaya devam ediliyor. Kendimizle, tarihle, asıl canalıcı nokta hakikatle yüzleşmeden kaçınıyoruz.

Lâle Devrinde başlayan ve günümüze kadar devam eden üç yüzyıllık Batılılaşma- Çağdaşlaşma- Modernleşme yolculuğumuzun en temel çelişkisini H. Ziya Ülken şöyle ifade eder:

“Kültürün her çağda ve her bölgedeki yaratıcı, üretici faaliyet olduğunu ve her çağda bu faaliyetlerden en güçlüsünün ötekilere rehberlik ettiğini, bir ülke veya bir millet için modernleşmenin, bu yaratıcı-üretici faaliyet seviyesine erişmek olduğunu; bunun için hiçbir zaman yaratıcı milletlerin eserlerini almak, kültürün ürünlerini benimsemek, kısaca şekillerini almakla mümkün olmayacağını anlayamamışlardır.” “Tanzimattan Sonra Fikir Hareketleri”, Tanzimat I, İstanbul, 1940, s. 757-775)

Yılmaz Öztuna’ya göre, Vaka-yı Hayriye(1826), modern devrin gerçek başlangıcıdır ve “Türkiye’de Batı medeniyeti bu tarihle başlar” (Büyük Türkiye Tarihi, c. 6-7, 1983, İstanbul).

Batılılaşmanın ilk safhası kabul edilen, Mümtaz Turhan’ın “Serbest Kültür Değişmeleri Devri” (Kültür Değişmeleri, Sosyal Psikolojik Bir Tetkik, 1969, İstanbul) olarak isimlendirdiği Lâle Devri’nden (1718-1730) bu yana ne yaptık:

Kültürün en önemli dış unsuru olan kıyafeti değiştirdik ve bu değişime ordudan başladık.

Batı tarzı laik okullar kurduk. Harbiye, Tıbbiye ve Mülkiyeyi Batılılaşmanın ileri karakolları haline getirdik.

II. Mahmud Devrinde, 3 Mart1829’da yayınlanan, Batılılaşma tarihinin dönüm noktası olan kıyafet kanunuyla bütün devlet memurlarının fes, pantolon ve ceket giymelerini zorunlu kıldık; kavuk, sarık, şalvar ve çarık’ı yasakladık. Uymayanları cezalandırdık.

Batı’ya sistemli öğrenci göndermeye II. Mahmud Devrinde başladık.

Batı tipi kurumlar ihdas ettik. Hükümeti Batı’daki kabinelere dönüştürdük.

Batı’nın iç ve dış ne kadar unsuru varsa bünyemize dahil ettik.

Batılılaşmanın devlet tarafından resmî bir program hâlinde ilânı demek olan “Gülhâne Hatt-ı Hümâyûnu”nu 3 Kasım 1839’da Reşid Paşa’ya okuttuk.

Bugünkü eğitim kurumlarımızın tamamının temellerini Tanzimat’ta attık.  

Misyonerlerin okullar açmasına izin verdik.

İslâm’ı ve Müslümanlığı günah keçisi hâline getirdik.

O kadar ileri gidilmiştir ki, İstanbul Darülfünûnu İlahiyat Fakültesi müderrislerince, 1928 yılında, dinde bazı reformların yapılmasını teklif eden bir “Islâhat Lâyihası” hazırlanır. Başta Köprülüzâde Fuad olmak üzere, İzmirli İsmail Hakkı, Şerafeddin Yaltkaya, Ismayıl Hakkı Baltacıoğlu, Halil Halit, Halil Nimetullah, Mehmet Ali Aynî, Arapkirli Hüseyin Avni, Hilmi Ömer ve Yusuf Ziya beylerin imzasını taşıyan bu lâyihada, inkılâbın bütün sosyal müesseseleri asrileştirmek ve millîleştirmek olarak özetlenen hedeflerini gerçekleştirmek için camilere sıralar konularak ayakkabılarla girmeyi, ibadetlerin Türkçe ve asrî, enstrümantal musiki ile yapılması teklif edilebilmiştir (O. Ergin, Türkiye Maarif Tarihi, c. 5, 1958-1965; Ahmet Kabaklı, Temellerin Duruşması, s. 220-223; Osman Kafadar, a.g.e., s. 150-151, Dipnot).

Avrupa’dan himaye görmeyi, bir çeşit manda olmayı amentü kabul ettik.

Kadın erkek ilişkilerinden, evlerimizde kullandığımız eşyalara dek kültürel Batılılaşmanın dayattığı her şeye gönüllü köle olduk.

Oysa meselenin farkında olan ilim adamları tarafından:

“Batılılaşma, daha çok asırlardır müesseseleşmiş hâle gelen sosyal yapının kendi iç şartlarından doğmuş tabiî bir olay, ‘doğrudan doğruya milletin bir hamlesi’ değil, yabancılaşmanın hâkim olduğu ‘Batı medeniyetinin yalnız teknik değil, düşünce ve ruhu ile kabulü için yapılan gayrî millî’ bir hareket olarak değerlendirilir. (Hilmi Ziya Ülken, a.g.e; Hıfzı Veldet, Kanunlaştırma Hareketleri ve Tanzimat, Tanzimat I, 1940, İstanbul; Yusuf Selman, Tanzimattan Sonra, 1985, İlim ve Sanat, c.I, s.4, Kasım-Aralık, s. 4-6; Osman Kafadar, Türk Eğitim Düşüncesinde Batılılaşma, Vadi Yayınları, s.s. 91, 1997, Ankara).

Arnold J. Toynbee’ye göre, Batı medeniyetinin dünyada yaşayan diğer toplumlar üzerindeki etkisi 20. yüzyılın en önemli olayıdır. Bu etki, kurbanlarının hayatlarını mahvedecek derecede kuvvetli ve kalıcıdır. “Bu, erkek, kadın, çocuk herkesin davranışını, görünüşünü, duygularını, inançlarını değiştirip insan ruhunun el değmemiş yerlerine korkunç bir şekilde ve insafsızca dokunan dış bir etkidir”(Medeniyet Yargılanıyor, Çev. Ufuk Uyar,1980, İstanbul).

Bugünümüz geçmişimize bağlı; tıpkı geleceğimizin, bugünümüzün maddî manevî birikimine bağımlı olması gibi. İslâm dünyası büyük bir fetret devri yaşıyor. Ülkemiz kimi yönleriyle daha olumlu çizgide olsa da mevcut kaos ortamı inanç, ahlâk, davranış biçimimizi; insana, eşyaya, tabiata, Yüce Yaratıcıya bakışaçımızı derinden etkiliyor. Batıcılık, Türkçülük, İslâmcılık altında toplanan öbekler birbirine benzer zaafları taşıyorlar. Derin fay hatlarıyla büyüyen ayrışmalar, topyekûn hamleler yapmamızı engelliyor.

Ülkemiz ve topluma baktığımızda neler görüyoruz?

Herkesi kendisi dışında bir şey olmaya iten modern, seküler bir dayatmanın karanlığı altındayız.

Farklı düşünce akımları kalmadı, insanlar tektipleşti. Sahici insan bulmakta sıkıntı çekiyoruz.

Tektipleşmeye karşın birbirimize olan düşmanlıklarımız azalmıyor.

Batı’da ne varsa fazlası bizde varken, içimizdeki Batıcılar dahil dünyaya söyleyecek sözümüz yok. Ne hikmetse Batıcıyız ama Batılı olamıyoruz. Düşünceden inanca, eğitimden sağlığa, ideolojik dayatmalardan ifade özgürlüğüne, ülke kaynaklarını iyi kullanmaya, sevgi ve merhamet kuşanmaya, erdemle bezenmiş adâlete, meşruiyeti yalnız kanunlarda değil helâl olanda aramaya, rüşveti yolsuzluk ve arsızlığı, liyakat ve dürüstlük esaslı görevlendirmeye, ülkemizin iyi yönetilmesine çokça ihtiyacımız var.

Eğitim ve zenginlik insanları mutlu etmiyor, bilakis şeytanlıkları, sapkınlıkları arttırıyor.

Kendi değerlerine samimiyetle bağlı, yalan söylemeyen, ilkelerini menfaate kurban etmeyen kaç kişi var?

Ülkeyi yönetenler tek başına suçlu olamazlar. Bedel ödeme sıkıntısı olmamasına rağmen dört başı mamur muhalefet bile yok. Bizi yönetenler kalbimizin aynasıdır. Biz ne isek onlar da odur.

Tam üç yüz yıl oldu, kurtuluşumuz için yüzümüzü çevirdiğimiz Batı ve medeniyeti; ne bize ne dünyaya huzur getirdi. Teknolojik üstünlüklerinin dayattığı ideoloji ve yeni din, bizi böldü, parçaladı. Kin, nefret ve düşmanlıklarımızı birbirimize boca eder olduk. Batıyı hiç sorgulamadık. “Batı! erdemden, adâletten yoksunsun, kendi dışındakileri insan olarak görmezsin. Emperyalistsin, ırkçısın, hazcısın, çıkarlarını kutsarsın!” demedik.

Ama biz iyi değiliz, mükemmel hiç değiliz. Kurtuluş reçetemiz elimiz altında, tedavülden kalkmış dururken, bize giydirilen deli gömleğini bayramlık elbise gibi taşıyoruz.

Batının zihin dünyasına, ilkelerine, düşüncelerine bakmaksızın nerede bir sapkınlığı var sahiplendik fazlasıyla. Değer üretmede, düşüncede, sanatta, tabiatı okumada, diğer toplumların çocuklarını devşirmede nasıl başarılı oldular, irdelemedik.

Yüce Yaratıcının evrensel çağrısına birgün dönebiliriz endişesiyle, içimizden devşirdikleri vasıtasıyla İslâm’ı şeytanlaştırıyorlar. Biz ne yapıyoruz? Biyolojik ihtiyaçlara indirgenmiş beşerliğimizle yetiniyor, insan olma mücadelesi vermek istemiyoruz. İçki, uyuşturucu, kumar, kadın ticareti; kötülük adına ne varsa en öndeyiz.

Zaaflı, bağımlı, düşüncesiz, inançsız, ahlâk düşkünü, ilkesiz olduğumuz için, “kendi kaderimizi ellerimize almaktan” uzağız.

Batılılaşmanın 300. yılındayız. Batı, düşmanlığını alenî hâle getirmesine rağmen, elimizde başka reçete de yok.  Kıvrıkoğlu 28 Şubat 1000 yıl sürecek demişti. Vesayetçi iradeye karşı duruşumuz yok. Dünyaya bağlı; böcek gibi yaşayıp ölüp gitmeye, , kum tanesine dönmeye, yok olmaya razıyız. 

Batının başımıza diktiği darbe karargâhının temsilcisi boşa konuşmuyormuş. 15 Temmuz’da Anadolu halkının kanıyla canıyla kurtardığı ülke ve devlet, muhafazakâr iktidarın kifayetsizliği ve akademi mensupları, münevverler, kanaat önderleri ve yazarların duyarsızlığıyla  28 Şubat’a meze oldu… 

 28 Şubat ve dahi Batılılaşmanın 700 yıl  ömrü kalmış. İlgilenenlere duyurulur. 

hertafaf.com

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
İmam Musa Sadr’ın Mübarek Ramazan Ayı  Mesajı Yıl 1971...
İmam Musa Sadr’ın Mübarek Ramazan Ayı Mesajı Yıl 1971...
Serdar Duman Yazdı: Gün, Amerika’ya karşı bağımsızlık için direnme günüdür.
Serdar Duman Yazdı: Gün, Amerika’ya karşı bağımsızlık için direnme günüdür.